Tweede Sondag van Paastyd

Sections

Liturgie

Aanvangslied: Lied 518 “Voel jy soms of die Here te ver is”

Aanvangswoord 

Seëngroet: (Psalm 118)

 Lied 409 “Hoor jy die Paasfeesklokke vs 1,2,3”

Verootmoediging: 1 Johannes 1

Skuldbelydenis

ALGEMENE BELYDENIS (Uit die Book of Common Prayer)

Vryspraa: 1 Johannes 1

 Geloofsbelydenis

Loflied 422 “Die Heer, die Heer het opgestaan vs 1,2,3”

Epiklese

Skriflesing: Johannes 20:19-31

Familie-oomblik
Prediking

Gebed: in aansluiting by Tomas se twyfel

Offergawes

Wegsending: Lied 421 “Die Here Jesus lewe vs 1,2,3”

Seën: 2 Korintiërs 13:13

Antwoord: Lied 312/313/314/315/ of
F361. Laat Dit So Wees (Amen)
(RUBRIEK: Kersflam – Gebed)
of

Vonk 38 (Melodie is Lied 582 “Bly by my Heer”)
Here, Ons God, As Ons Nou Huis Toe Gaan

God nooi ons uit en ons kom tot rus

Aanvangslied: Lied 518 “Voel jy soms of die Here te ver is”

Aanvangswoord
Voorganger:: Christus het opgestaan! Christos anesté!
Gemeente: Hy het waarlik opgestaan! Aléthos anesté!

Seëngroet:  (Psalm 118)
22Die klip wat deur die bouers
afgekeur is,
juis hy het die belangrikste klipin die gebou geword.
23Dit is deur die Here gedoen
en is ’n wonder in ons oë!
24Dit is die dag
wat die Here gemaak het;
laat ons daaroor juig en bly wees.

Lied 409 “Hoor jy die Paasfeesklokke vs 1,2,3”

Verootmoediging: 1 Johannes 1

Die Woord wat die Lewe is
1 Van die begin af was Hy daar. Ons het Hom self gehoor; ons het Hom met ons eie oë gesien; ja, ons het Hom gesien en met ons hande aan Hom geraak. Hy is die Woord, die Lewe. 2Die Lewe het gekom; ons het Hom gesien en is getuie daarvan, en ons verkondig aan julle die Ewige Lewe wat by die Vader was en aan ons geopenbaar is. 3Hom wat ons gesien en gehoor het, verkondig ons aan júlle, sodat julle aan ons gemeenskap deel kan hê. En die gemeenskap waaraan ons deel het, is dié met die Vader en met sy Seun, Jesus Christus. 4Dit skryf ons sodat ons blydskap volkome kan wees.

Skuldbelydenis

ALGEMENE BELYDENIS (Uit die Book of Common Prayer)
Almagtige en genadige Vader,
ons het van u weë afgedwaal soos verlore skape.
Ons het te veel ons eie kop gevolg;
ons het nagelaat om dinge te doen wat ons moes doen,
en ons het die dinge gedoen wat ons nie moes doen nie;
daar is niks goeds in ons nie.
O Heer, betoon tog aan ons ellendige sondaars genade;
o God, verlos díe wat hulle sonde bely,
vernuwe díe wat berou toon
volgens U beloftes aan die mensdom deur Jesus Christus ons Here;
en gee, o genadige Vader, dat ons om Sy onthalwe
van nou af ‘n goddelike, regverdige en rein lewe sal lei,
tot eer van U Heilige Naam.
Amen

Vryspraak: 1 Johannes 1
6As ons beweer dat ons aan Hom deel het, en ons lewe in die duisternis, lieg ons en handel ons nie volgens die waarheid nie. 7Maar as ons in die lig lewe soos Hy in die lig is, het ons met mekaar deel aan dieselfde gemeenskap en reinig die bloed van Jesus, sy Seun, ons van elke sonde. 8As ons beweer dat ons nie sonde het nie, bedrieg ons onsself en is die waarheid nie in ons nie. 9Maar as ons ons sondes bely—Hy is getrou en regverdig, Hy vergewe ons ons sondes en reinig ons van alle ongeregtigheid.

Geloofsbelydenis
Ek glo in God die Vader, die Almagtige,
die Skepper van die hemel en die aarde.
En in Jesus Christus, sy eniggebore Seun, ons Here;
wat ontvang is van die Heilige Gees,
gebore is uit die maagd Maria;
wat gely het onder Pontius Pilatus, gekruisig is,
gesterf het en begrawe is en ter helle neergedaal het;
wat op die derde dag weer opgestaan het uit die dode;
wat opgevaar het na die hemel
en sit aan die regterhand van God, die almagtige Vader,
van waar Hy sal kom om te oordeel
dié wat nog lewe en dié wat reeds gesterf het.
Ek glo in die Heilige Gees.
Ek glo aan ’n heilige, algemene, Christelike kerk,
die gemeenskap van die heiliges;
die vergewing van sondes;
die opstanding van die vlees
en ’n ewige lewe.

Loflied 422 “Die Heer, die Heer het opgestaan vs 1,2,3”

Liedere

F237. “Hy leef”
(RUBRIEK:  Flammikidz – Opstanding)
Teks en Musiek: Willie Pretorius
© MAR Gospel Music Publishers

Hy leef,  Hy leef
Die graf het oopgegaan
Hy leef,  Hy leef
Hy leef,  Hy’t opgestaan
Hy leef,  Hy leef
Dit maak my hart so bly
Jesus leef in my

Halleluja!  Halleluja!
Jesus leef in my.
Halleluja!  Halleluja!
Jesus leef in my.

F91. “U Genade Vir My Is Genoeg”
(RUBRIEK:  FLAM Gemeentesang – Dankbaarheid / Lydenstyd / Opstanding)
Oorspronklike titel:  Uw genade is mij genoeg
Teks en Musiek: Marcel Zimmer
Afrikaanse vertaling: 2005  Faani Engelbrecht
© 1998 Celmar Music

1. Sien hoe Jesus daar loop in Jerusalem,
met ‘n kruis op Sy rug en ‘n doringkroon.
Hoor die menigte skreeu en roep: “Kruisig Hom!” –
so betaal Hy die sondeloon.

2. Sien die Lam aan die kruis daar op Golgota:
God wat mens word en ly, die vernedering.
Sien die liefde vir ons in Sy oë staan,
toe Hy roep:  “Dit is volbring!”

Ja, ek dank U vir U genade, o Heer,
het die kruis gedra.
U bewys U genade aan my telkens weer
en dis meer as wat ek kan vra.

3. In die ryk van die dood het Hy neergedaal.
Ja, uit liefde vir ons wat ons nie verstaan.
Maar die steen van die graf is nou weggehaal –
Jesus leef, Hy het opgestaan!

Ja, ek dank U vir U genade, o Heer,
U het die kruis gedra.
U bewys U genade aan my telkens weer
en is meer as wat ek kan vra.

4. En nou kom ek tot U met vrymoedigheid;
met ontsag en respek, kniel ek voor U neer.
U is Koning en God tot in ewigheid
U is Jesus die hoogste Heer.

Ja, ek dank U vir U genade, o Heer,
U het die kruis gedra.
U bewys U genade aan my telkens weer
en is meer as wat ek kan vra.

U genade’s vir my genoeg!
U genade’s vir my genoeg!

God praat met ons en ons luister

Epiklese
Here, ons loof U en dank U, want, te midde van ons pyn en mislukkings, weet ons dat U God is en  dat ons U maar net kan bewonder, loof en liefhê in Jesus Christus.
Vir die wêreld, wat so mooi is, maar so broos;
Vir lewe, so kosbaar, maar so bedreig;
Vir hierdie onmeetlik groot heelal waarin u koninkryk kom, loof ons U.
Vir hierdie Sondag, waarop ons weer u opstanding mag vier, en vir u kerk wat ons as gemeenskap van gelowiges byeenbring, loof ons U.
Vir u Evangelie, vir ons doop, vir ons begeerte om U te dien, vir die belofte van ’n ewigheid met U, loof ons U.
En omdat ons U en mekaar hier op aarde mag liefhê, omdat Christus ons liefhet, loof ons U, Here, met vrede en vreugde. Amen.
(Gebed deur Henri Capieu)

Skriflesing: Johannes 20:19-31

Familie-oomblik
Prediking

Familie-oomblik

Leser 1: Nooi die kinders vorentoe om te kom help met die skriflesing. Hier is illustrasies wat jy kan gebruik vir die skriflesing.

Ons verbeel ons dat ons saam met die dissipels wegkruip in die bo-kamer die aand van Jesus se opstanding. En ons wonder of die storie wat die vroue vertel het naamlik dat die graf leeg is die waarheid is. En ons is bang… dat die soldate dalk ook vir ons sal kom soek.

Leser 1:  Jesus se vriende was laat daardie Sondagaand nog bymekaar. Hulle het al die deure gesluit, want hulle was bang vir die Joodse leiers. Al was die deure gesluit, het Jesus skielik daar by hulle gestaan en gesê: “Vrede vir julle.” Hy wys toe vir hulle die merke aan sy hande en sy sy. Sy vriende was baie bly om die Here te sien.

Jesus sê toe: “Vrede vir julle. Soos my Vader My na die wêreld gestuur het, stuur Ek julle nou.” Hy blaas toe oor sy vriende en sê: “Ontvang die Heilige Gees. As julle mense help om God se kinders te word, sal hulle sy kinders word. God sal nie kwaad bly oor hulle sonde* nie. Maar as hulle nie na julle wil luister nie, sal God ook nie hulle sonde vergewe nie.”

Tomas sluit by die groep aan en lees die volgende:
Tomas (sy bynaam was Tweeling) was nie by toe Jesus aan sy vriende verskyn het nie. Hy was een van Jesus se beste vriende. Die ander vertel hom toe dat hulle die Here lewendig gesien het.

“Ek glo dit nie,” het Tomas gesê. “As ek nie die spykermerke aan sy hande kan voel en my hand op die wond in sy sy kan sit nie, sal ek dit nie glo nie.”

Leser 1: Omtrent ’n week later was Jesus se vriende weer saam. Tomas was ook daar. Al die deure was weer gesluit. Jesus was skielik weer by hulle en toe groet Hy hulle: “Vrede vir julle.”

Hy sê toe vir Tomas: “Bring jou vinger hier. Kyk na my hande. Kom, sit jou hand hier op die wond in my sy. Moenie twyfel dat dit regtig Ek is nie. Glo dit.”

Tomas: “My Here en my God!”

Leser 1: “Jy glo omdat jy My gesien het. Gelukkig is die mense wat glo, al het hulle My nie gesien soos jy nie.”

Die Nuwe Testament vir Kinders deur Stephan Joubert, Jan van der Watt en Hennie Stander, 1999.

Hier beskikbaar

Preekriglyn

Ons het grootgeword met die Afrikaanse spreekwoord wat sê iemand is “‘n ongelowige Tomas”. Tomas was egter geen ongelowige nie. Hy was wel ‘n twyfelaar. Twyfel speel ‘n sentrale rol in Johannes 20:10-31, soos in elke gelowige se lewe. Twyfel skep onsekerheid by gelowiges oor hulle saligheid en oor die sekerheid van ‘n lewe met God in ons wêreld.

Geloofstwyfel is opsigself nie sonde nie. Die vraag is wat ons daarmee doen. Dit is ook nie ‘n teken van ‘n “minderwaardige” geloofsverhouding of van ongeloof nie. Trouens, geloof en twyfel loop hand aan hand. Gelowiges lewe in ‘n wêreld waar God se liefde maklik versluier word deur ons daaglikse lewensomstandighede. Geloofstwyfel beïnvloed elke gelowige se verhouding met die Here op die een of ander stadium van die lewe.

Vandag gesels ons oor die twyfel van menige gelowige vanweë die dag en tyd waarin ons leef. Twyfel veroorsaak dat gelowiges moedeloos word en dat hulle geloof in die spervuur beland. Dit lei onwillekeurig na onsekerheid oor wie God is en wat Hy sal doen as gelowiges twyfel. Uiteindelik kom hulle sekerheid rakende die ewige lewe ook in die gedrang.

Ons kan egter nie net op twyfel konsentreer nie. Die teks gee ook hoop aan verwarde mense in ‘n deurmekaar wêreld.

Harde werklikheid

Al my twyfel bring ek Jesus, Hy sal sy belofte hou (Halleluja 209)!

So het ons (as sinoniem vir gelowiges) grootgeword. So sing, bely, lees en aanbid ons. Totdat ons by die kerkdeur uitstap en met die werklikheid gekonfronteer word. ‘n Werklikheid wat op verskillende maniere op ons afkom. Ons lees daarvan in koerante en sien dit op TV. Ons praat daaroor rondom braaivleisvure en teepartytjies. Ons preek daaroor in eredienste.

‘n Koffie-storie

Ek het iewers ‘n verhaal gelees van ‘n groep oudstudente wat die hoogste sport in hulle beroep bereik het. Op ‘n dag besoek hulle hulle gunsteling oudprofessor. Die geselskap ontaard egter vinnig in ‘n kla-sessie oor die spanning in hulle werk, lewe en land. Uiteindelik twyfel hulle oor alles, ook oor die toekoms.

Terwyl hulle hiermee besig is, gaan die professor kombuis toe en keer terug met koffie en ‘n verskeidenheid koppies. Die koppies het gewissel van porselein tot glas tot kristal. Sommige was  goedkoop en ander duur, terwyl nog ander besonder mooi was. Die professor nooi toe sy gaste om hulleself te help met die koffie.

Toe al die oudstudente met ‘n koppie koffie in die hand sit, sê die oudprofessor: “Julle sal oplet dat julle al die mooi, duur koppies gebruik het, terwyl net die gewone, goedkoop koppies op die skinkbord oor is. Ek verstaan dit is vir mense van julle status normaal om slegs die beste te wil hê, maar juis dit is die bron van julle twyfel. Julle moet besef die koppie self voeg geen waarde tot die koffie toe nie. Die belangrike is die koffie. Julle het almal bewustelik die mooiste koppies gekies en nie ag geslaan op die inhoud nie.”

Verkeerde fokus wek twyfel

Dink bietjie daaroor na. Dit wat jy in die lewe soek, is die koffie. Maar as gevolg van julle werk, geld en aansien het die koppies die belangrikste geword. Dit terwyl die koppie geen waarde toevoeg tot die koffie nie. Ons konsentreer op ons eie behoeftes en mis die volle lewe wat God gegee het en om dit te geniet. Daarom het twyfel in ons gedagtes kom nesskop. God berei vir ons die koffie en nie die koppies nie. Geniet julle koffie!

Die oomblik wat ons op die uiterlike, op al die veranderinge fokus, begin ons twyfel, want:

  • Op persoonlike vlak staan die eie-ek sentraal. As alles nie gaan om “me, myself and I” nie, word ons kwaad en moedeloos;
  • Op ekonomiese vlak ontwikkel ons ‘n beheptheid met rykdom en besittings om ons te beskerm teen die lewe se storms. Gebeur dit nie, kla ons steen en been hoe sleg alles en almal is;
  • Op maatskaplike vlak sien ons die samelewingsorde in duie stort. Ons ervaar hoe dinge anders as vroeër gedoen word en tref negatiewe vergelykings;
  • Op politieke vlak word ons gekonfronteer met rassisme, regstellende aksie, korrupsie, nepotisme. Omdat ons nie die gereedskap (vermoë) het om dit positief te gebruik nie, ontstaan daar wantroue, vergelding tussen mense – selfs haat;
  • Op godsdienstige vlak het die kerk nie meer al die antwoorde soos vroeër nie. Sodoende verloor die kerk sy gesag, word as onhoorbaar ervaar en uiteindelik is die kerk maar een van die vele rolspelers in die wêreld met al sy uitdagings.
Spiraal van twyfel

Hierdie verandering bring twyfel. Twyfel aan onsself, die kerk, mekaar, maar ook in die Here. Wat meer is, ons voel skuldig, kleingelowig en verlate van God en mense. Ons moet nou self sien en kom klaar. Uiteindelik lei dit tot inkeer na binne, die vorming van groepe, positief (kleingroepe wat mekaar se waardes/belangstellings deel), maar ook negatief (groepe wat aandring op bepaalde regte, soms met geweld en rassistiese taalgebruik).

Op geloofsfront ontstaan skeptisisme as ons ons ore uitleen aan moderne ontdekkings, uitsprake van geleerdes en getuienisse van mense. In die proses kyk ons verby die Bybelse getuienisse (Joh 20) en bly soekend na die Here se vergifnis. Ons kan ook in sinisme verval, ons hande in die lug gooi en sê: Wat help dit om te glo? Alles gaan tog net erger word.

Uiteindelik word ons vasgevang in ‘n spiraal van twyfel waarin ons God as koue, afwesige God ervaar. Die Bybel word verwerp as menseboek vol foute. Die kerk word as menslike instelling vol foute afgewys. Gebed is nutteloos en medegelowiges is witgepleisterde grafstene. Dan eindig ons geloof in ongeloof!

Goeie nuus

Maar, en dit is die goeie nuus van Opstandingsondag, die Here het opgestaan!

Kom ons herinner onsself aan die storie. Dit is Paassondagaand en die dissipels is doodbang. Jesus is dood. Hulle is alleen en uitgelewer aan ‘n vyandige owerheid. Hulle sluit hulleself toe agter slot en grendel sodat niemand hulle kan seermaak nie. Skielik staan Jesus tussen hulle. Hy het nie eers aangeklop nie, want Hy het deur die mure gekom. En Hy groet hulle: Sjalom, vrede vir julle. Toe wys Hy sy hande en sy sy aan hulle!

Tomas

Tomas beleef egter ‘n krisis. Vir drie jaar volg hy Jesus van die een plek na die ander. Hy was selfs bereid om vir Jesus te sterf (Joh 11:16). Maar toe Jesus sterf, word sy lewe op sy kop gekeer en hy vlug. In die proses loop hy die Here se ontmoeting met die dissipels mis. Gelukkig kry hy na agt dae ‘n tweede kans (26-27). Maar hy is skepties. Hy bly twyfel en stel voorwaardes voordat hy sou glo dat dit Jesus is (25b).

Jesus besef wat Tomas ervaar en met eindelose geduld help Hy hom totdat die skille letterlik van sy oë afval. Nie omdat Jesus aan al Tomas se voorwaardes voldoen het nie. Tomas hou op om aan sy twyfel vas te klou omdat hy Jesus ontmoet het (28-29). Nou roep hy met vreugde uit: “My Here en my God!” So bely Tomas dat Jesus, die Seun van God, Here is oor lewe en dood.

Hoop vir twyfelaars

Jesus waarborg dat daar vir almal wat twyfel ‘n toekoms by God is. Twyfel is nie die einde van die pad nie. Nog minder is dit sonde. Twyfel bied geleentheid om, ten spyte van die oorsaak, ‘n gewaarborgde toekoms tegemoet te gaan. Die voorwaarde is ‘n persoonlike ontmoeting met die lewende Here. Hierin is Tomas, maar ook Maria en al die ander dissipels, vir ons die voorbeeld. Op hierdie wyse kry nie net twyfelende dissipels nie, maar ook ons weer hoop!

Gestuur

Maar dit is nie die einde van ons storie nie. Jesus gaan ‘n stappie verder. Hy stuur vir Tomas en die ander met die opdrag om sy getuies te wees: “Soos die Vader My gestuur het, stuur Ek ook vir julle. As julle vir mense hulle sondes vergewe, word dit julle deur God vergewe.”

Hy stuur hulle om oral oor vir mense te vertel dat Hy aan die kruis gesterf het. Dat Hy opgestaan het en dat Hy die littekens aan sy liggaam dra, sodat hulle kan weet dit is waar. Op hierdie wyse dra hulle die boodskap van vergifnis (hoop) uit deur nie self mense hulle sondes te vergewe nie, maar te bevestig dit wat Jesus gedoen het, is die waarheid. Hiervan is hulle slegs die getuies.

God se krag

Om dit te doen, laat die Here hulle ook nie oor aan hulle eie, menslike vermoëns nie. Hy rus hulle toe met alles wat hulle nodig het. Hy gee hulle God se krag, die krag van die Heilige Gees. Hy gee dit ook spesifiek vir die twyfelende Tomas.

So kan ons wat ‘n ontmoeting met die lewende Here  deur sy Woord en Gees het, ook sy getuies wees. Die gevolg hiervan is dat twyfel nie die laaste woord spreek nie. Dat twyfel ons nie diskwalifiseer vir God se genade nie. Nog minder bring twyfel ons sekerheid op die ewige lewe in gedrang. Dit word gewaarborg – nie in ons vergifnis wat geanker is in ons eie, menslike ervarings nie maar wel – in die opgestane Here. Daarom groet die Here ons ook met sy vrede!

Dit plaas ‘n verantwoordelikheid op ons. Ons mag dit nie vir onsself hou nie. Ons moet dit vir alle mense gaan vertel met ons woorde, maar ook met ons lewe (Matt 28:19). As ons dit in ons eie krag wil doen, moet ons eerder bly waar ons is (Hand 1:4). Ons moet dit doen in die krag van die Gees wat in Handelinge 1:8 belowe en op Pinksterdag uitgestort is!

As ons dit glo, kan ons weer sing: Al my twyfel bring ek Jesus, Hy sal sy belofte hou. Maar dan met dié wete: Ons kan leef met die sekerheid dat niks ons uit God se hand sal ruk nie. Dit is die hoop wat ons het!

God stuur ons om te leef

Gebed in aansluiting by Tomas se twyfel:
Hierdie dae, Here, is die herfs van my geloof
wanneer ou oortuigings verdroog
en een vir een soos blare van ’n boom af val.
Hierdie dae is die herfs van my geloof
met niks wat voorlê nie
as die verskrikking van kaalheid
die winter van die dood.
Maar onder hierdie dowwe bas
vloei die sappe nog,
vloei die verhale van nuwe lewe,
van opstaan uit ’n dood.
Hierdie dae is die herfs van my geloof,
maar eendag,
eendag sal daar weer ’n lente blom (Neels Jackson).

Offergawes

Wegsending: Lied 421 “Die Here Jesus lewe vs 1,2,3”

Seën: 2 Korintiërs 13:13
13Die genade van die Here Jesus Christus en die liefde van God en die gemeenskap van die Heilige Gees sal by julle almal wees.

Antwoord: Lied 312/313/314/315/ of
F361. Laat Dit So Wees (Amen)
(RUBRIEK: Kersflam – Gebed)
Teks en musiek: Neil Büchner
Kopiereg: © Flam Musiek-Uitgewers

Laat dit so wees, Here, Amen.
Laat dit so wees, Here, Amen.
Heer, laat ons leef soos U leer
Here, Amen.
Laat dit so wees, Here, Amen.
of
Vonk 38 (Melodie is Lied 582 “Bly by my Heer”)
Here, Ons God, As Ons Nou Huis Toe Gaan

1. Here, ons God, as ons nou huis toe gaan,
vra ons u seën, waar ons hier voor U staan.
U het u goedheid weer aan ons betoon,
ons saamwees in u Naam met guns bekroon.

2. Ons bid tot U, o Vader, Seun en Gees,
laat ons vir ander ook tot seën wees.
Maak ons getuies van u Naam, o Heer,
dat ook die wêreld U sal dien en eer.

3. U wat in liefde altyd by ons bly,
wees ons tog in ons lief en leed naby.
Sou daar beproewing oor ons pad kom, Heer,
maak ons volhardend in geloof al meer.